Gökyüzü’nün Görünmez Köprüleri

Şehir karanlığa gömüldüğünde, o hep duyduğumuz şehir gürültüsü yerini ağır ve kaygı dolu bir sessizliğe bıraktığında; dünya bir anda çok büyük, çok ıssız görünür. Telefon ekranlarındaki o tanıdık “Servis Yok” yazısı, sevdiklerimize ulaşma isteğimizin önüne aşılmaz bir duvar gibi dikilir. Modern dünyanın tüm o “kopmaz” denilen bağları pamuk ipliği gibi çözülüverir.

İşte tam o an, bir odanın köşesinde veya bir aracın ön panelinde, küçük bir kutunun ışığı yanar. Şehrin şebekesinden bağımsız, sadece bir akü ve bir parça telin mucizesiyle o sessizlik dağılır. Mandala basılır, nefesler tutulur:

“Burası TA2OKG dinlemede olan istasyon var mı?”

Amatör telsizcilik, dışarıdan bakıldığında sadece teknik bir hobi, kablolar ve frekanslar yığını gibi görünebilir. Ancak biz DARD81 (Düzce Amatör Telsizciler Derneği) üyeleri için bu, bir hobiden çok daha fazlasıdır. Bizim için her cızırtı bir umut, her “Roger” sesi bir hayata dokunuştur.

Düzce /Sakarya gibi deprem gerçeğiyle yaşayan bir coğrafyada, telsiz başında beklemek sadece boş zaman değerlendirmek değildir; bir gün ihtiyaç duyulursa “orada olma” sözüdür. Bizler, afet anında profesyonel ekiplerin (AFAD gibi paydaşlarımızın) en büyük iletişim destekçisi, haberleşmenin kesildiği noktada ise o kopan zincirin en sağlam halkasıyız.

Sadece afetlerde değil, gündelik hayatın rutininde de frekanslarda kurduğumuz dostluklar bizi birbirimize bağlar. Hiç yüzünü görmediğimiz, binlerce kilometre ötedeki bir meslektaşımızın “73” (selamlar) mesajı, aslında insanlığın ortak sesidir. Teknolojinin bizi yalnızlaştırdığı bu çağda, biz telsizciler havada asılı duran o görünmez dalgalarla koca bir aile kuruyoruz.

Unutmayın; piller bitebilir, uydular kapsama alanı dışında kalabilir ama amatör telsizcinin gökyüzüne uzanan anteni her zaman bir çıkış yolu bulur.

Gökyüzünde süzülen her frekansta, bir gün sizinle de karşılaşmak dileğiyle…

73

TA2OKG